sensopathisch spel:spelen met vloeistoffenBegin deze week werden de resultaten van een wetenschappelijk onderzoek over het spelen met vloeistoffen gepubliceerd. Wat blijkt, dit sensopathische spel is niet alleen heel leuk, het is ook heel leerzaam.
In de nieuwsberichten die in Nederland over dit onderzoek gepubliceerd werden ging het voornamelijk over het spelen met eten. Ik heb even gezocht en vond op de nieuwssite van de universiteit van Iowa (die het onderzoek ook heeft uitgevoerd) een wat uitgebreider onderzoeksverslag.

Aan kinderen van zestien maanden oud, werden in een laboratorium veertien verschillende vloeistoffen een voor een gepresenteerd. De meeste van deze vloeistoffen waren etenswaren zoals pap, melk en soep. Deze vloeistoffen hadden verzonnen namen, zoals ‘dax’ en ‘kiv’. De kinderen mochten deze materialen verkennen. Een korte tijd later werden de vloeistoffen weer aan de kinderen getoond. Dit gebeurde in een andere ruimte en de vloeistoffen werden in andere hoeveelheden en in andere bakjes, bekers, ed. getoond. Wat bleek: de kinderen die in het laboratorium het meest met de vloeistoffen hadden gespeeld wisten deze daarna het beste te herkennen en te benoemen met de hypothetische naam.

 

Uit eerder onderzoek is gebleken dat peuters gemakkelijker woorden leren die over vaste materialen gaan dan woorden die over ongevormde materialen gaan. De vaste materialen zijn gemakkelijker te herkennen, ze zien er immers altijd hetzelfde uit. Woorden leren die over vloeibare materialen gaan, is veel moeilijker. Probeer maar eens een beker melk en een beker witte lijm van elkaar te onderscheiden als je er alleen maar naar mag kijken.

Alleen kijken deden de kinderen dus ook niet, er werd in de vloeistof geprikt met de vinger, het werd betast, gevoeld, geproefd en op de grond gegooid. Er werd mee gespeeld! Leuk, maar ook heel leerzaam, want tijdens het spelen krijgt het kind heel veel informatie over de vloeistof. Hoe meer informatie het kind over iets heeft, hoe beter hij de koppeling kan maken met het bijpassende, in dit geval fictieve, woord.

Dit onderzoek laat zien hoe het gedrag van het kind, samen met de omgeving (setting) en de ruimte die het kind krijgt om het materiaal te verkennen, helpt om al vroeg woorden te verwerven. Een vroege taalverwerving wordt in verband gebracht met betere cognitieve prestaties en beter functioneren als het kind ouder is.

Uit het onderzoek kwam nog iets, de kinderen die in een kinderstoel zaten in het laboratorium betastten de vloeistoffen meer dan kinderen die op een gewone stoel aan tafel of op de grond hadden gespeeld. Het idee hierbij is dat kinderen in een kinderstoel meer de verwachting hebben dat ze in aanraking komen met ongevormde materialen. De kinderstoel is immers ook de plaats waar kinderen eten.
De setting is voor het kind al bekend en dat helpt hem om de kennis die hij al heeft over de vloeistof in te zetten en aan te vullen met de nieuwe informatie die hij krijgt tijdens het spelen. Hoe meer de kinderen het ongevormde materiaal verkennen en betasten, hoe meer ze ervan onthouden.

“Spelen met eten hielp kinderen in ieder geval in het laboratorium echt bij het leren van de namen van etenswaren.” aldus hoofdonderzoekster Larissa Samuelson.

 

Bron: Spelen met eten is leerzaam voor peuters en Messy children make better learners

 

Deel dit artikel:
Facebook Twitter Plusone Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Post Navigation